FAQ

Z reguły zgodę na nabycie muszą mieć obywatele państw spoza Unii Europejskiej takich jak Ukraina, Białoruś, Kanada, Stany Zjednoczone czy Wielka Brytania. O zezwolenie nie muszą występować obywatele Unii Europejskiej oraz kilku innych państw, np. Szwajcarii czy Norwegii.

Tak, przewidziane są zwolnienia, np. nabycie lokalu mieszkalnego poza strefą nadgraniczną lub gdy cudzoziemiec zamieszkuje w Polsce co najmniej 5 lat od udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Ale nawet w tym ostatnim przypadku  zwolnienie to nie ma zastosowania gdy nieruchomość leży w strefie nadgranicznej.

Stąd, aby mieć pewność co do konieczności uzyskania zgody na nabycie nieruchomości na terytorium Rzeczypospolitej, skontaktuj się z nami.

Nie ma gotowych wzorów wniosków. Wniosek powinien być sporządzony zgodnie z informacjami zawartymi w następujących przepisach:

• ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 2017 r. poz. 2278)
• rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych informacji oraz rodzajów dokumentów, jakie jest obowiązany przedstawić cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 729).

Dobrze napisany wniosek, który będzie zawierał komplet dokumentów umożliwi szybsze uzyskanie decyzji, gdyż wnioskodawca nie będzie wzywany do uzupełnienia braków. Ponadto, zmniejszy ryzyko wydania decyzji odmownej.

W celu uzyskania zezwolenia należy wystąpić z wnioskiem do MSWiA. Sprawa jest rozpatrywana i kierowana do innych organów, które muszą zająć stanowisko. W razie pozytywnej weryfikacji, minister wydaje decyzję pozytywną, to jest zgodę na nabycie konkretnej nieruchomości objętej wnioskiem. Więcej o procedurze przeczytasz tutaj przebieg postępowania - nabycie nieruchomości

Zezwolenie ministra spraw wewnętrznych i administracji wydawane jest na wniosek cudzoziemca, jeżeli:

• nabycie nieruchomości nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa,
• cudzoziemiec wykaże, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Polską.

Ważne jest zatem takie uzasadnienie wniosku, aby organ nie miał wątpliwości co do wydania zgody. W praktyce bowiem najczęstszym problemem jest wykazanie związku z Polską.

Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców okolicznościami potwierdzającymi więzi cudzoziemca z Rzeczpospolitą Polską mogą być w szczególności:

• posiadanie polskiej narodowości lub polskiego pochodzenia (narodowość nie jest tym samym co obywatelstwo),
• zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem Rzeczpospolitej Polskiej,
• posiadanie zezwolenia na pobyt czasowy (z wyłączeniem zezwolenia, o którym mowa w art. 176 i art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach), stały lub rezydenta długoterminowego UE,
• członkostwo w organie zarządzającym przedsiębiorcy będącego osobą prawną lub spółką handlową nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą na terytorium Polski, kontrolowaną przez cudzoziemców,
• wykonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej lub rolniczej, zgodnie z przepisami prawa polskiego.

Oczywiście, więzi trzeba wykazać konkretnymi dokumentami. Przykładowo, jeżeli cudzoziemiec prowadzi działalność na terenie Polski, powinien wykazać, że jest to działalność rzeczywista poprzez załączenie wystawionych faktur czy zawartych umów. Nie zaszkodzi również przedłożenie zaświadczeń o niezaleganiu w podatkach czy składkach ZUS.

Według art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego postępowanie w sprawie wydania zgody na nabycie nieruchomości kwalifikowane jest jako postępowanie szczególnie skomplikowane. W teorii powinno trwać nie dłużej niż dwa miesiące od dnia wszczęcia, czyli złożenia wniosku. W praktyce jednak postępowanie trwa dłużej niż 2 miesiące. Średnio standardem są około trzy, cztery miesiące.

Nie. Wniosek powinien zostać opłacony. Aktualnie jest to opłata skarbowa w kwocie 1.570 zł.

Nabycie nieruchomości bez wymaganej zgody Ministerstwa jest nieważne. A dokładniej rzecz ujmując czynność prawna nabycia nieruchomości (np. umowa sprzedaży czy darowizna) bez wymaganego zezwolenia dotknięta jest sankcją nieważności bezwzględnej (tak zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 25.06.2008 r. sygn. akt III CZP 53/08).

Takie ryzyko istnieje. Według raportów MSWiA rocznie jest to stokilkadziesiąt decyzji odmownych. Podstawą odmowy najczęściej są związki z Rosją, stwarzanie zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa, brak właściwego wykazania przez cudzoziemca więzi z Polską lub legalnego pochodzenia oszczędności na nabycie nieruchomości.

Zezwolenie jest ważne przez 2 lata od jego wydania.

Promesa jest przyrzeczeniem wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości. Praktycznie wniosek o wydanie promesy powinien zawierać informacje i dokumenty takie, jakie są przewidziane dla wniosku o wydanie zezwolenia. Jednakże postępowanie to nie jest ani postępowaniem uproszczonym, ani przyspieszonym. Procedura wygląda podobnie jak w przypadku wniosku o zezwolenie. Różnica polega na tym, że nie jest to jeszcze zezwolenie finalne ale przyrzeczenie wydania takiego zezwolenia w okresie ważności promesy. Oznacza to, że jeżeli wnioskodawca uzyska promesę i zwróci się w ciągu roku do Ministerstwa o zgodę to MSWiA nie powinno odmówić wydania zezwolenia. Opłata za wydanie promesy jest niższa niż w przypadku zezwolenia i wynosi 98 zł.

Tak. Cudzoziemiec, chcąc nabyć nieruchomość w charakterze współwłaściciela również musi uzyskać w takim przypadku zezwolenie. Potwierdzeniem tego jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2002 r., V SA 1909/01. „Współwłasność nieruchomości tak w częściach ułamkowych, jak i współwłasność łączna jest własnością nieruchomości w rozumieniu art. 140 k.c., z tym tylko, że przysługującą niepodzielnie kilku osobom i każda z tych osób jest podmiotem prawa własności nieruchomości (art. 195 i art. 196 § 1 w związku z art. 140 k.c.). Oznacza to, że także nabycie własności nieruchomości przez cudzoziemca w charakterze współwłaściciela jest »nabyciem nieruchomości« w rozumieniu powołanego przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z 24.03.1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, wymagającym przewidzianego w tym przepisie zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych”.

Tak. Nabyciem nieruchomości zgodnie z ustawą jest nabycie przez cudzoziemca prawa własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, na podstawie każdego zdarzenia prawnego. Może być to umowa sprzedaży, zamiany czy darowizny, a także nabycie w drodze zasiedzenia czy np. dziedziczenia na podstawie testamentu.

Tak, nabycie przez cudzoziemców użytkowania wieczystego wymaga zgody MSWiA.

Nie. Nabycie spółdzielczego prawa do lokalu nie wymaga zezwolenia. Jest tak z tego względu, że jest to nabycie ograniczonego prawa rzeczowego. Nie dotyczą takiego mieszkania ograniczenia takie, jakby to było mieszkanie "własnościowe". Nie trzeba uzyskiwać zgody zarówno w przypadku takiego lokalu bez księgi wieczystej, jak i z księgą wieczystą. Z reguły jednak są to mieszkania starsze, w blokach budowanych w latach 80-tych i wcześniejszych.

Uzyskanie polskiego obywatelstwa już po złożeniu wniosku o zezwolenie umożliwia nabycie nieruchomości bez konieczności zgody z Ministerstwa. Wówczas , MSWiA umarza takie postępowanie jako bezprzedmiotowe.